Het is nog steeds te koud...?

Maandagmiddag weer even op de fiets naar de Wisentweg. Een frisse wind, maar met een heldere blauwe hemel.
Bij Koopman zijn ze aan het aardappels poten. Eerst gaan de poters er in, daarna de consumptie aardappelen. Het is nog wel vroeg, maar de afgelopen maand is het droog geweest en de grond is goed te bewerken. Bovendien wordt er wat regen verwacht i9n de loop van de week en dan is het niet verkeerd dat de aardappels er al in zitten.
Er is geen vogel te zien op de kavel. Dus na een poosje het land te hebben afgespeurd met de kijker besluit ik maar om weer terug te gaan. Ik maak nog een praatje met Koopman sr. over van alles en nog wat: de droogte, de politiek, de jacht en wat dies meer zij.
Dan, als ik terug fiets zie ik op de hoek van de Wisentweg met de Swifterringweg een grote groep vogels vliegen. Ik kan ze eerst niet thuisbrengen, ze vliegen onrustig heen en weer en zijn te ver weg. En als ze op de grond gaan zitten zijn ze haast onzichtbaar: hun bovenkleed verdwijnt als het ware geheel in de kleur van de aarde.
Ik besluit om een eindje verder te fietsen, de bocht om zodat ik de zon in de rug heb.

En dan zitten ze goed in beeld. Een grote (!) groep goudplevieren.  Zeker een 150-tal. Het is een mix van volwassen dieren die op kleur zijn en jonge dieren, én vogels nog in winterkleed. Een mooi gezicht. En verrassend hoe zo ook vanaf deze zijde, dus met de zon in de rug, kunnen wegvallen in het land.

Zoals dat meestal gaat, gaan ze opeens, zonder merkbare aanleiding op de vleugels en verdwijnen in noord-oostelijke richting. Het land verder leeg achterlatend.

Op deze eerste lentedag...

Op deze eerste lentedag, 21 maart 2011, op de fiets naar de Wisentweg. Het is de eerste keer dat ik weer het veld in ga om de weidevogels te lokaliseren. Het is mooi, zonnig weer hoewel het nog fris is in de lucht.
Dat denken de kieviten ook. Op de gehele kavel van Koopman is het nog erg rustig, behalve een paar graspiepers die heen en weer vliegen. Maar het is mooi om gewoon even in de slootwal te zitten.
De kavel is deels al ingezaaid. Links achter -daar waar vorig jaar de kieviten en de bontbekplevier zaten in de bieten-  staat nu wintertarwe.
Ik weet nog niet wat dat betekent voor de eventuele nesten. Dat hangt wel af van de mate waarin de tarwe aaneengesloten groeit. Kieviten nestelen weliswaar wel op grasland (tarweland in dit geval), maar dan liefst op open plekken.Nog liever op schaars begroeid terrein.
Dat kan dus ook betekenen dat ze hun terrein verplaatsen.
Ik maak nog even een praatje met de Koopmannen en fiets weer terug.
Vooraan aan de Wisentweg, op de hoek met de Biddingweg zitten wel 2 kieviten in het land. Ik had ze op de heenweg al gehoord maar nog niet gespot.  Ze zijn het terrein wat aan het afbakenen. Er is wat territoriumgedrag te zien, maar het gaat nog niet vol uit. Ik zit het een kwartiertje aan te kijken en fiets dan weer verder via de Swifterringweg naar de Dronterweg. Mijn GPS meldt dat de brug die daar over de vaart gaat  op zeeniveau ligt.
Dat is grappig. Als er nog eens een dijkdoorbraak komt hou je op die brug nét droge voeten.
Langs de Dronterweg terug naar Lelystad.
Ik hoor de eerste tjiftjaf van het jaar!
Volgende week maar weer eens kijken.

Daar gaan we weer.

Deze week de startbijeenkomst weidevogelbescherming 2011 voor het gebied Lelystyad/Swifterbant.
Een 18-tal meer of minder grijze koppen- er waren ook wel wat jongeren- in vergadering bijeen aan de Bronsweg. Ik ben er op de fiets naar toegegaan.
Op de terugweg reed ik samen op met Ebele v.d.Veen. Die reed op een elektrische fiets. Haha. Ik trapte me het gompes, en hij dacht dat-ie mij moest bijhouden.
Ik was daardoor in elk geval weer snel thuis...
De kavels zijn verdeeld, de materialen verspreid en we kunnen weer aan de slag.
Ik heb afgesproken dat ik weer naar Koopman aan de Wisentweg ga, en ook wat vaker zal kijken op de Vlotgrasweg bij het Natuurpark.
Iemand wees mij ook nog op een kavel aan de Biesweg bij een biologische boer. Hij staat op de lijst, dus ik denk dat ik ga kennismaken en op de kavel ga kijken als hij dat goed vindt.
Op dit moment is het weer uitnodigend. De lente is in aantocht.
In het land het eerste kievitsei al gevonden. Ik heb er hier in de polder nog niets van gehoord.

Een rondje Twisk.

Bij het begin van een mooiweer-periode gingen we naar Twisk. Twisk? Ja, Twisk in Noord-Holland ten westen van Medemblik.
Een rondje fietsen aan de hand van een fietsgids van de ANWB, ( de vier Noorder Koggen route) maar onderweg schakelden we over naar het knooppuntennetwerk en thuis kon ik de route helemaal downloaden op m'n gps.
Maar afijn...
Een mooie route langs lintdorpen in een wereld die heel anders is dan de vlakke Flevopolder.
Dat begint al in Twisk; een klein dorp langs een gracht met aan beide kanten van die gracht huizen, en dat is het dan zo ongeveer. Vandaar ook de naam lintdorp (of ook wel lintbebouwing): de huizen liggen als in een lint langs het water.
Veel oude huizen, met hout betimmerd, en in stolpvorm.
Via Twisk gaan we naar Abbekerk, en dan via een nieuw aangelegd fietspad door een waterrijk gebied naar de Hoge Weere, Sijbeskarspel, Benningbroek naar Midwoud en Oostwoud. Het zijn onderling telkens korte stukjes en aan de horizon zie je zomaar  5 kerktorens in 5 verschillende dorpjes.
Het fietspad -het heeft vast ook een naam, is nieuw, maar dat zie je alleen aan het pad. De omgeving is nauwelijks heringericht, hooguit zijn er wat ondiepe poelen aangelegd langs de kant.
Een eldorado voor weidevogels. Kieviten, scholeksters, een tureluur en kluten met jongen. Er zijn 3 jonge kluten die, al vegend met hun snavel van links naar rechts, in het water voedsel zoeken.

Bij Benningbroek worden de schapen geschoren. We blijven een poosje kijken en maken een praatje met de schapenscheerders en de boer. De schapenscheerders zijn loonwerkers die op dit moment de hele dag niet anders doen.
In Oostwoud kopen we bij de Spar "zolle pinda's". (PD & RR) en besluiten we om binnendoor te steken naar Twisk.
De tweede helft van de route doen we een andere keer.
Bij de auto praten we nog even met een mevrouw die 18 gevulde koeken heeft gehaald voor haar man in het bakkerijmuseum in Medemblik. Mmmm, dat ziet er goed uit.
Bestemming voor de volgende keer bepaald. Definitief.

Op de terugweg kopen we in Opperdoes aardappels. Opperdoezer ronde. Ik ga er wat van apart houden om te gebruiken als poters voor volgend jaar op de tuin.
Een mooie dag, waar je lekker moe van wordt.
Onderweg naar huis moet een geribbelde streep op de weg me even wakker houden.

Opnieuw bevers.

Vanavond, 18-06-2010, ben ik opnieuw op zoek gegaan naar bevers. In gezelschap van Vincent en Dorith om 20.00 uur naar het Hollandse Hout. Daar, in de Torenvalktocht, is een beverburcht gesignaleerd vorig jaar en Landschapsbeheer heeft gevraagd of ik daar wil kijken.

Ik was 's morgens al even poolshoogte wezen nemen. Het was me niet helemaal duidelijk waar de beoogde lokatie was - je komt eigenlijk nooit in dat gebied - en ik kon me er geen voorstelling van maken. En overdag is het gemakkelijker kijken en oriënteren dan 's avonds. Vooral als je dan ook nog wilt kijken of ze er echt zijn.
Voorzien van een dikke jas, een stoeltje, koffie en kijker, op pad.
Het is vanaf de -P-  een kwartiertje lopen. En dan ben je bij het bruggetje, bij het Els van Hulten bankje, vanwaar je een prima uitzicht hebt op de beoogde plek.
Het is er alleen verrekte koud, aangezien de wind via  het open water van de Lage Dwarsvaart in je rug waait en er verder geen beschutting is.
Het eerste uur gebeurt er weinig. Een koekoek, een rietzanger en een karekiet laten zich horen.
Achter ons vaart een schip door de Lage Dwarsvaart. Dat blijft altijd een merkwaardig verschijnsel om zo, opeens, midden in het bos,  achter je een schip voorbij te horen komen.
Ik vind dat één van de charmante dingen in Lelystad. Je hoeft maar een 10 minuten te rijden en je zit in het midden van niks.
En dan komt er toch opeens weer een schip voorbij. Of fietsers op de mountainbike. Of hardlopers.
En dan weer niks...
Maar we hebben succes!
Om 21.37 uur komt er een bever tevoorschijn. Hij zwemt wat heen en weer voor de burcht, duikt onder, en komt dan onze kant op.
Wij zitten op het bruggetje en zien hoe hij rustig voort zwemt, tot vlak voor het bruggetje. Je kunt hem goed bestuderen.
Dan duikt hij onder en verdwijnt uit het zicht.
Hij laat zich daarna ook niet meer zien en na een tijdje besluiten we op te breken. We zijn koud.
Maar de bever is gespot.
Vlak bij de auto horen we een snor. Een aanhoudend getril dat in de verte doet denken aan een cycade.
Dat is een leuke waarneming.
En zo rijden we terug naar Lelystad. Koud - maar dat verandert snel weer - en een paar ervaringen rijker.
Ik geef de waarneming nog om 23.00 uur door per mail.
Volgende week wil ik nog eens kijken of er een tweede bever is, en misschien jongen.
Maar daarvoor moeten we misschien nog even een paar weken wachten.

Bevers tellen.

Hier was ik de bevers aan het tellen.
Gisteravond, de 11-de juni in het Natuurpark in Lelystad.
We verzamelen tegen 20.00 uur op de P en maken groepjes van 2 of 3 mensen om in totaal 7 burchten te observeren. Wij ( Anja, Michel en ik) gaan naar de burcht bij de Pater David herten. Dat is in de NW hoek van het park op de RD 164590/500010. (ik weet nog even niet hoe ik deze coördinaten weer omzet naar lengte- en breedtegraden.
Het heeft de hele middag geregend en de temperatuur is behoorlijk gezakt t.o.v. gisteren. Een warme jas, een dikke trui, het is geen luxe.
Bevers tellen is een passieve activiteit: je moet gewoon wachten tot ze zich laten zien. En ze zijn aanvankelijk niet erg actief.
Om 20.47 uur zien we de eerste bever,  op deze foto links uit de oever komen en kalm aan naar rechts achter zwemmen. Als hij wat heen en weer zwemt zien we dat hij een rood merk in zijn linkeroor heeft. Volgens Anja - die al vaker heeft geteld, evenals Michel- is dit een bever die al in de jaren '80 is uitgezet hier.
Hij verdwijnt en Michel komt even later vertellen dat er achter ons - daar is ook water- een tweede bever zwemt.(RD: 164584 / 500027). Hij verdwijnt  in de oever onder onze voeten.
De vogels zingen dat het een lust is. Veel karekieten en rietgorzen.Maar ook de blauwborst, en de nachtegaal.
Het mannetjeshert dat achter ons in het land staat brult om z'n kudde te beschermen.
 De A-6 maakt herrie in de verte en de lucht breekt open.
Na korte tijd zwemt bever 2 pal onder mijn voeten vandaan weer weg. Hij zwemt door een slootje in NW richting, onder een dammetje door en verdwijnt uit zicht. Het is niet duidelijk waar hij blijft en of hij afkomstig is uit een burcht verderop.
Een half uurtje later, tegen 22.00 uur komt er weer beweging bij de plek op de foto. Er blijkt een tweede bever bij te zijn, die met een tak aankomt zwemmen. Samen verdwijnen ze in het riet.
De "rood-oor" bever komt tegen 22.30 uur nog weer terug en zwemt wat heen en weer.
Maar het wordt donker en daardoor knap lastig om ze nog goed in beeld te krijgen.
Tegen 23.00 uur gaan we terug naar de P. De meeste tellers (14 in totaal) zijn al terug en als ik de resultaten snel bij elkaar tel zijn er zo'n 19/20 bevers gezien.
Er zijn nog geen jongen gesignaleerd. Maar die komen meestal pas eind juni, begin juli uit het best.
Om 23.10 uur ben ik thuis. Een beetje koud, maar ook bevers tellen is leuk.
Volgende week ga ik nog naar een andere plek in de polder.

GPS-en.

Ja, eigenlijk hoort dit verhaal niet direct in het wielindewei-blog, maar het gaat wel ergens over.
Gisteren heb ik mijn gps uitgeprobeerd op het geocachen.
Kavel A72 was het doel, en daar op het terrein ligt ergens een cache verborgen.
Een warme maandagmiddag in een mooi terrein, vol met vogels, insekten en bloemen. De nachtegaal laat zich horen, het blauwborstje  en nog veel andere soorten. Daar kun je wel een paar dagen aan besteden.
De cache heb ik gelokaliseerd.(mijn gps geeft een signaal als je op de lokatie bent).
Je moet dan echter nog wat zoekwerk verrichten in en onder en achter struikgewas en boomstronken en wat dies meer zij.
En daar was het me net te benauwd voor.
Dus uiteindelijk weer naar huis, nadat ik op de groentetuin nog een emmertje aardbeien had geplukt. Mmmm.

Thuis lag er een mailtje dat ik de Ecologische atlas van de Nederlandse weidevogels kan kopen van iemand bij Landschapsbescherming. Hij had het gelezen in Natura en had het boek dubbel.
Da's mooi.